| |
|  |
|
 |
Morski Klub Sportowy
POGOŃ SZCZECIN
1948-...
|
|
Początki "Dumy Pomorza" datowane są na rok 1948. Klub od tego czasu kilkakrotnie zmieniał
swoją nazwę, aż w końcu wybrał tę, która pozostała po dziś dzień - POGOŃ SZCZECIN. Jak jednak
do tego doszło oraz wiele więcej można się dowiedzieć, czytając poniższy tekst. Zapraszamy.
Klub Sportowy Sztorm, bo tak pierwotnie nazywał się Morski Klub Sportowy Pogoń Szczecin, swoją działalność rozpoczął już jesienią 1948 roku. Pierwsze sekcje sportowe,
które w nim powstały, to Sekcja Piłki Nożnej i Sekcja Bokserska. Klub utrzymywał Okręgowy
Związek Zawodowy Transportowców w Szczecinie. W tym samym roku KS Sztorm Szczecin rozpoczął
rozgrywki mistrzowskie w klasie "C" Zachodnio-Pomorskiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej.
Kilka miesięcy później, w marcu 1949 roku, decyzją Centrali
Związków Zawodowych w Warszawie, kluby będące pod patronatem Związków Zawodowych, a więc: Transportowców (KS Sztorm), Pocztowców (Pocztowy Klub Sportowy), Drukarzy (KS Drukarz),
Cukrowników (KS Cukrownik), Filmowców, Radiowców, Nafciarzy i Służby Zdrowia zastały połączone
w jeden klub sportowy, który przyjął nazwę Klub Sportowy Związkowiec
Szczecin. Piłkarze tego nowo utworzonego klubu mogli jeszcze w tym samym roku
przystąpić do rozgrywek w "A" klasie, bowiem jeden z klubów biorących udział w fuzji - Pocztowy
Klub Sportowy, brał udział w rozgrywkach mistrzowskich tej klasy rok wcześniej.
26 listopada 1950 roku Zrzeszenie Sportowe Związkowiec zostało rozwiązane na skutek nadużyć
finansowych, a jego miejsce zajął klub KS Kolejarz, który
w tym samym roku powstał przy Zarządzie Portu Szczecin. Przejście do nowego zrzeszenia nastąpiło
pod koniec roku 1950 - 31 grudnia. Piłkarze Koła Sportowego Kolejarz przy Zarządzie Portu Szczecin brali udział w latach 1950 i 1951 w rozgrywkach o Puchar Polski i doszli do 1/16 fazy tych rozgrywek. Także w roku 1951, drużynie
udało się zdobyć mistrzostwo klasy "A" Okręgu Szczecińskiego co zapewniło im udział w finałowej rozgrywce o II ligę. W walce jednak, drużyna KS Kolejarz zajęła ostatnie miejsce, ponieważ 7 spotkań zweryfikowano na 3:0 dla przeciwników. Stało się to za sprawa udziału nieuprawnionego do gry zawodnika, występującego pod przybranym nazwiskiem Tomara. Marzenia wiec o drugiej lidze trzeba było odłożyć na co najmniej jeden rok.
Rok 1953 to zmiana organizacji rozgrywek. W grupie seniorów utworzono Ligi
Międzywojewódzkie. W skład Ligi Międzywojewódzkiej obejmującej województwa: szczecińskie,
poznańskie i zielonogórskie weszły z Okręgu Szczecińskiego trzy zespoły: KS Kolejarz Szczecin,
Gwardia Szczecin i Kolejarz (dzisiejsza Ina) Goleniów. Jesienią 1955 roku KS Kolejarz przybrał nazwę Klub Sportowy Pogoń Szczecin. Nazwa, jak również herb i bordowo-granatowe barwy wzorowane były na przedwojennej tradycji Pogoni Lwów.
W roku 1956, w Lidze Międzywojewódzkiej Szczecińsko-Koszalińskiej, zespół Pogoni zajął II
miejsce, a w roku 1957 I miejsce uzyskując tym samym prawo udziału w rozgrywkach o wejście do
2 ligi. W rozgrywkach tych (z udziałem Floty Gdynia, Warty Gorzów i Kujawiaka Włocławek) Pogoń
zajęła I miejsce wygrywając wszystkie 6 spotkań i tym samym po raz pierwszy w uzyskała awans do
II ligi. W następnym 1958 roku, w grupie północnej II ligi, Pogoń zajęła I miejsce ze stosunkiem
punktów 37:7 15 wygranych, 7 remisów, żadnej porażki) oraz bramek 54:22. Na 10-lecie
działalności klubu Pogoń awansowała do I ligi!
|
|
W pierwszym sezonie Pogoni w I lidze, zespół zajął X miejsce (na 12 drużyn). Rok później
(1960) Pogoń w rozgrywkach o mistrzostwo I ligi zajęła XII miejsce (ostatnie) i spadła do II
ligi. Pogoń sprzedawała wówczas swoich najlepszych zawodników a dokonane wtedy transfery z
innych klubów były tylko uzupełnieniem ubytków, a nie znaczącym wzmocnieniem. Od roku 1961 rozbudowano dość znacznie zaplecze młodzieżowe (szczególnie trampkarzy
i juniorów), a efekty tej pracy były widoczne już pod koniec lat 60-tych. Pracę z młodzieżą
powierzono głównie Zbigniewowi Ryziewiczowi i Florianowi Krygierowi.
W roku 1962 nastąpiła zmiana systemu rozgrywek z systemu "wiosna-jesień" na
"jesień-wiosna" w I i II lidze. Drużyna seniorów w roku 1961 w II lidze zajęła II miejsce,
a w roku 1962 I miejsce uzyskując po raz drugi awans do I ligi. W I lidze Pogoń rozegrała
3 sezony, by znowu spaść do II ligi w roku 1965. "Zesłanie" jednak nie trwało zbyt długo, bo tylko jeden rok. Powróciwszy po raz kolejny do elity, Pogoń w najwyższej klasie rozgrywkowej zadomowiła się aż na 13 sezonów, po czym znowu spadła (1979) w "czeluści" II ligi na okres 2 lat. W sezonie 80/81 ponownie uzyskaliśmy awans, by po raz czwarty już z kolei zanotować degradacje w roku 1989. Rozbrat z I liga jednak nie potrwał zbyt długo, bo po 3 latach (1992), Pogoń znów "zasmakowała" awansu do ekstraklasy. Pech jednak jej nie opuszczał, bowiem cztery lata później "bordowo-granatowi" po raz piąty zostali "spuszczeni" do II ligi. Rok po spadku, w sezonie 97/98, Szczecinianie powrócili do I ligi.
Lata 1999 - 2003 to jeden z najbardziej burzliwych okresów w historii portowej jedenastki. Wraz ze zmianą ustroju, również w naszym klubie musiał nadejść dzień, kiedy tak naprawdę o wszystkim zadecydują pieniądze (czytaj: sponsorzy). Po całkowitym wycowaniu się Zarządu Portu, oraz odebraniu Pogoni wpływów z giełdy samochodowej, klub popadł w ogromne długi. Zbawienie miało nadejść z Turcji, kiedy to ówczesne władze miasta obiecały, w zamian za finansowanie klubu, tereny przystadionowe tureckiemu biznesmenowi, Sabriemu Bekdasowi. Po poważnych zmianach formalno-prawnych (na bazie byłej sekcji piłki nożnej MKS Pogoń Szczecin powstała Sportowa Spółka Akcyjna "Pogoń") Bekdas szybko przystąpił do działania. Jednak już na początku wszysto wydawało się zbyt piękne, aby było możliwe. Bekdas sprowadził do Pogoni wiele gwiazd (znanych z boisk krajowych i europejskich Polaków, oraz piłkarzy zagranicznych, w tym byłego króla strzelców Mistrzostw Świata), i powtórzył z Pogonią jej największy sukces - wicemistrzostwo Polski (2001 rok).
Srebrny medal w 2001 roku okazał się być początkiem końca Pogoni Szczecin. Z czasem piękne plany przeobraziły się w nierozwiązywalny konflikt Bekdasa z władzami miasta. Spór rósł z tygodnia na tydzień, podobnie jak długi Pogoni, które w końcu osiągnęły niewyobrażalne rozmiary. Sytuacja wydawała się patowa, jednak na horyzocie pojawiła się nowa szansa. Koło ratunkowe tym razem miało zostać rzucone z zupełnie odwrotnego kierunku - z północnej Szwecji. Les Gondor, polski przedsiębiorca, który majątku dorobił się jednak właśnie w Skandynawii, odkupił od Bekdasa większościowy pakiet akcji i obiecał wyprowadzić klub na prostą. W ostateczności, zamieszany w rożnorakie afery Gondor, również nie zdołał przekonać radnych do swoich pomysłów, a Pogoń Szczecin, której był prezem i właścicielem doprowadził do ruiny, oraz ostatecznego upadku. W 2003 roku Pogoń kompromitując się, spadła, a raczej wyleciała z hukiem z ekstraklasy, by z powodu braku środków finansowych już nigdy nie przystąpić do rozgrywek w II lidze. Obecnie toczy się postępowanie związane z bankructwem i likwidacją spółki, oraz ewentualnymi wielomilionowymi odszkodowaniami, co może odbić się na kieszeniach wszystkich mieszkańców naszego miasta.
Pogoń tonęła, jednak kibice robili wszystko, aby zapowiedz upadkowi Dumy Pomorza, a co za tym idzie profesjonalnej piłki nożnej w Szczecinie. Fani Portowców w 2002 roku założyli organizację "Pogoń Walcząca", której głównym celem była walka o Dumę Pomorza. Po upadku Pogoni utworzyli nowy klub - Pogoń Szczecin Nowa, który miał dać podwaliny pod nową, profesjonalną Pogoń Szczecin. I kiedy wszystko wydawało się zapięte na ostatni guzik, pojawił się zupełnie nieoczekiwanie nowy pomysł odrodzenia klubu.
W Piotrkovie Trybunalskim do 2003 roku istaniał drugoligowy wówczas klub Piotrcovia. Posiadaczem Piotrcovii był bardzo dobrze znany w futbolowym środowisku Antoni Ptak, właściciel przynoszących wysokie dochody hal targowych w okolicach Łodzi. Rewelacyjnym i całkowicie zaskakującym pomysłem było przeniesienie siedziby klubu do Szczecina, oraz zmiana nazwy na... Pogoń. Początkowo kibice w naszym mieście (oraz, co oczywiste, w Piotrkovie) zbombardowali ten pomysł (o zaskakujących planach Ptaka nasz serwis poinformował jako pierwsze medium w Polsce), jednak z czasem, po konsultacjach z władzami miasta, oraz przedstawicielami fanów Portowców, postanowiono spróbować.
W ostateczności w sezonie 2003/2004 w II lidze wystąpił klub MKS "Pogoń" Szczecin, który jednak z punktu widzenia prawnego ze "starą Pogonią" nie ma już praktycznie nic wspólnego. Moralny aspekt tej operacji, oraz akceptację (lub jej brak) nowego, bądź co bądź, klubu pozostawiamy indywidualnej ocenie kibiców...
Po spadku Pogoni do II ligi, nowy właciciel Antoni Ptak zapowiedział, że w cišgu dwóch lat Portowcy powrócš do Ekstraklasy. Słowa dotrzymał. Bardzo dobra gra Bataty i gole strzelane przez Artura Bugaja wystarczyły, aby Pogoń w cišgu jednego sezonu powróciła do I ligi. Był to czas wielkiej Pogoni. Tłumy na stadionie, wspaniała atmosfera w klubie i wysokie wygrane w stylu: 7:1 z Polarem Wrocław, czy 5:1 z Arkš Gdynia. Niestety wszystko, co dobre szybko się kończy.
Po awansie nie było już tak wspaniale. Właciciel klubu zapoczštkował nowš erę. Czescy trenerzy. Pierwszy był Pavel Malura, który jednak nie zdał egzaminu i po dwóch porażek został zwolniony a na jego miejsce powrócił Bogusław Baniak. Niestety i jemu nie udało się poukładać gry, a przeprowadzone transfery okazały się wielkimi niewypałami. Od rundy wiosennej obowišzki trenera przejšł kolejny Czech Bohumil Panik, który skupiał się wyłšcznie na grze obronnej. Choć nie poniósł porażki w 8 kolejnych meczach, kibice domagali się zwolnienia go. Ptak pod wpływem presji, zwolnił Czecha a nowy trener Bogusław Pietrzak doprowadził beniaminka do 9. miejsca.
W sezonie 2005/06 Antoni Ptak wpadł, jak uważał, na genialny pomysł. Większoć polskich zawodników zastšpił brazylijskimi piłkarzami. Jego syn przez ponad pół roku przeszukiwał rynek brazylijski w poszukiwaniu najlepszych. Został nawet zatrudniony trener z kraju kawy, Jose Carlos Serrao i były reprezentant tego kraju Amaral. Na poczštku, podczas obozu w Brazylii wszystko wyglšdało bardzo dobrze. Portowcy odnosili zwycięstwa a jednym z nowych piłkarzy, Cleisonem było zainteresowane Sao Paulo. Wszyscy ze zniecierpliwieniem oczekiwali nowej drużyny w Szczecinie. Niestety, po przylocie do Polski wszystko zaczęło się psuć. Porażki z drugoligowcami, trudnoci z aklimatyzacjš się nowych piłkarzy oraz skoszarowanie zawodników w Gutowie Małym, zwolnienie Carlosa Serrao i ponowne zatrudnienie ulubieńca właciciela, Czecha Bohumila Panika. Nic dobrego z tego nie wyszło. Kolejne porażki w lidze, coraz mniejsza liczba kibiców na stadionie, skłoniły Ptaka do zwolnienia Czecha ze stanowiska trenera i zatrudnienia byłego Portowca i ulubieńca szczecińskiej publicznoci Mariusza Kurasa, który zmieniajšc ustawienie, zakończył rozgrywki na 11. miejscu.
Do sezonu 2006/07 pozostało niewiele czasu a Ptak bojšc się zmniejszenia liczby kibiców na stadionie, namówił do powrotu na Twardowskiego: Radosława Majdana, Ediego Andradine i Roberta Dymkowskiego (trener juniorów starszych). Szkoda tylko, że drużyna musi mieszkać w Gutowie Małym pod Łodziš a nie w Szczecinie, bo kibice zapewne bardzo chętnie przychodziliby na treningi swojej drużyny.
A trener Panik, bez którego nie może obejć się Ptak, został ponownie zatrudniony, ale tym razem jako koordynator.
|  |
1970 / 1971 | - IV miejsce |
1982 / 1983 | - IV miejsce |
1983 / 1984 | - III miejsce |
1986 / 1987 | - II miejsce |
2000 / 2001 | - II miejsce |
|
Sukcesy w Pucharze Polski :
|
|
1980/1981 - II miejsce
(porażka w finale z Legią Warszawa - 0:1 po dogrywce)
1981/1982 - II miejsce
(porażka w finale z Lechem Poznań - 0:1)
|
|
Sukcesy juniorów w mistrzostwach Polski:
|
1964/1965 | - II miejsce |
1985/1986 | - I miejsce |
|
Tytuł króla strzelców w I lidze zdobyli:
|
|
Ponad 200 spotkań o w I lidze w barwach szczecińskiej Pogoni rozegrali:
|
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
|
|
348
310
259
257
244
235
231
221
217
210
210
204
|
|
|
Najlepszymi strzelcami w I i II lidze w Pogoni byli:
|
1
2
3
4
5
|
|
113 bramek
102 bramki
79 bramek
66 bramek
65 bramek
|
|
|
1984/1985 - I runda: porażka w dwumeczu z FC Köln - 1:2 (w) i 0:1 (d)
Pierwszy akt dwumeczu z FC Köln odbył się 19 września 1984 roku. Mecz rozegrany został w Niemczech i zakończył się wynikiem 2:1 dla Niemców. Pojedynek był niezwykle zacięty, a poniesiona porażka, wtedy z jedną z najlepszych drużyn w Bundeslidze, nie przysporzyła nam wstydu. W końcu w niemieckiej ekipie grały wtedy takie gwiazdy jak Tony Schumacher czy Piere Litbarski. Rewanż przysporzył kibicom nie lada wrażeń. Mecz był niesamowicie ekscytujący, Pogoń wykonywała w nim aż dwa karne, jednak pechowo żadnego z nich nie wykorzystała. W ostateczności mecz zakończył się wynikiem 0:1 i to Niemcy przeszli do kolejnej rundy. Z ciekawostek możemy podać, że po meczu w Szczecinie Tony Schumacher zabrał ze sobą do szatni jedną z niemieckich reklam okalających boisko. Co oznaczał ten gest? Możemy się jedynie domyślać...
1987/1988 - I runda: porażka w dwumeczu z Hellas Verona - 1:1 (d) 1:3 (w)
Rozstanie z europejskim pucharami nie trwało jednak zbyt długo, bo tylko 3 lata. Druga przygoda z pucharami zaczęła sie dnia 16 września 1987 r. Tego dnia właśnie, przy wypełnionych po brzegi trybunach, Pogoń podejmowała włoski zespół Hellas Verona i zremisowała 1:1. Wynik był bardzo niekorzystny. Nic dziwnego więc, że do Włoch piłkarze Pogoni pojechali całkowiec bez wiary w sukces. Na gorącym terenie w Veronie, MKS przegrał aż 1:3, co było najmniejszym wymiarem kary. Bramkę w tym jednostronnym pojednynku zdobył dla Szczecinian Chałaskiewicz, w 90 minucie. Tak skończył się dla nas drugi epizod w pucharze UEFA.
2001/2002 - runda wstępna: porażka w dwumeczu z Fylkirem - 1:2 (w) i 1:1 (d)
Na następny występ kibice czekali całe 14 lat aż do 2001 roku, kiedy to Portowcy zdobyli tytuł wicemistrza Polski. Obecnie rozgrywki UEFA nie są już takie jak kiedyś w latach 80. Pogoń by awansować do rozgrywek zasadniczych, musiała przejść przez aż dwie rundy przedwstępne. Niestety islandzki, amatorski zespół Fylkir Reykjavik okazał się za mocny, na osłabioną wewnętrznymi konfliktami Pogoń...
| |
|
Balast & Sereck & Skowron
|
|
![[Rozmiar: 54 bajtów]](../include/images/strzalka.gif){kind=small}
