Postanowiliśmy podsumować nowych zawodników po sobotnim spotkaniu oraz ocenić ich potencjalną przydatność do zespołu. Pod uwagę należy wziąć warunki w jakich przyszło grać zawodnikom.

– Sztuczna murawa była zmrożona. Zwłaszcza w pierwszej połowie utrudniała poruszanie się. W drugiej części było lepiej, ale to z racji podwyższającej się temperatury. Niedokładność wynikała właśnie stąd – twierdził po meczu Piotr Mandrysz. Trudno się z tym nie zgodzić, dodać należy także obciążenie po ćwiczeniach wytrzymałościowych, które dobiegły końca oraz brak zgrania.

Omar Jarun: Wystąpił w pierwszej części spotkania na środku defensywy. Radosław Janukiewicz miał trochę pracy, ale na szczęście nie po jego błędach. W lidze może być tak, że częste będą rotacje między Palestyńczykiem, Hrymowiczem i Mysiakiem, ewentualnie Wróblem. Jarun to kolos na pewnych nogach, po prostu błędem byłoby częste pomijanie go w składzie. 

Marcin Bojarski: Po kwietniowej kontuzji śladu już nie ma. Teraz jest czas na powrót do optymalnej formy. Na pierwsze ligowe spotkanie powinien być gotowy. W sobotę po raz pierwszy zaprezentował się na prawej pomocy. Tak doświadczony zawodnik nie ma problemu z realizowaniem założeń taktycznych. Gdy zgra się z Marcinem Nowakiem, to może być szybkie i skuteczne prawe skrzydło. Należy dodać odrobinę dziegciu, po jego niedokładnym podaniu sprokurowana została groźna kontra dla Duńczyków – takie błędy nie powinny mu się przydarzać. W takim razie usprawiedliwiamy go słowami Piotra Mandrysza?

Robert Mandrysz: Jego także postanowiliśmy traktować jako „nabytek”, transfer z drużyny rezerw. Nie zrobił na nas takiego wrażenia jak w spotkaniu z Energetykiem. Poza tym nie ustrzegł się błędu, który w konsekwencji mógł zakończyć się bramką dla przeciwnika (dobrze, że Duńczycy potrafili grać pressingiem, ale nie wiedzieli jak wykończyć akcje). Te złe podanie przez środek boiska na pewno nie wynikało z nieumiejętności ustania na zmarzniętej murawie. Widać, że nie poradził sobie z dobrze z przeciwnikiem, który szybko przechodził do pressingu.

Marcin Klatt: To jeszcze nie jest ten Klatt z Warty Poznań. U niego najbardziej widać brak zgrania z zespołem. W sobotę nie wybierał najlepszych rozwiązań dla partnerów. Kiedy powinien strzelać – podawał. Gdy miał lepiej ustawionego kolegę – uderzał. Jego konto bramkowe powinno być większe. To kwestia wejścia w rytm meczowy, więc o tego piłkarza jesteśmy spokojni, widać potencjał.

Zaher Bell: Wszedł w drugiej połowie z zupełnie inną jedenastką. Przeciwnicy byli lepiej ustawieni niż gracze Energetyka Gryfino, nie pozwolili mu rozwinąć skrzydeł. Próbował szarpać, ale to Maciejowi Ropiejko (drugiemu napastnikowi tej części meczu) należały się brawa. Zee sporo zaległości będzie nadrabiał także na zajęciach taktycznych.
 
Dariusz Zawadzki: nie grał z powodu kontuzji.